Moises sasi beroaren aurrean.

Moises eta sasi beroaren Bibliako kontakizun hartu zuen ardatz Pagaldayk; zauriz, akatsez eta mugez beteriko gizon baten istorioa aurkeztu zuen.

Moisesek, bere herriaren zapalkuntzaren aurrean, amorruak eta ezintasunak eraginda, egiptoar bat hil eta basamortura ihes egin zuenekoa ekarri zuen gogora Mariak gogora. Han, urteak eman zituen artzain, iraganaz  urrunduz. Hala ere, ohikeriaren erdian ere, Moisesek bere burua harritzeko gaitasunari eutsi zion.

Harridura horrek sasi batengana hurbiltzera eraman zuen, erre gabe ahitzen ari baitzen. Eta hantxe bertan, bere herriaren aldarria entzun zuela eta bere sufrimendua ezagutzen zuela adieraziz hitz egin zion Jainkoak.

Gogoeta horrek, bertan zeudenak, geldi une bat egiteko, begiratzeko eta entzuteko gaitasun hori berreskuratzera gonbidatu zituen. Gaur ere, sufrimenduak, bakardadeak, bidegabekeriak eta esklabotza-egoerak, egon badaude, eta horien aurrean begirada baztertzeko edo bizitza korapilatu nahi ez izateko tentazioa ager daitekeela adierazi zuen Pagaldayk. Baina, hain zuzen ere, errealitate horien erdian entzuten da, Jainkoak nor bidali nahi du galdera.

«Nor naiz ni ?»

Jainkoak bere esku uzten duen misioaren aurrean, Moisesen erresistentzietan ere egin zuen geldialdia gogarteak. Bi erresistentzia horiek berdin ager daitezkeelarik edozein bokazioren aurrean; bai apaizgoaren aurrean, bai bizitza sagaratuaren aurrean, bai ezkontzaren aurrean, dela edozein emate-moduren aurrean.

Lehena, duintasunik ezaren sentimendua da: «Nor naiz ni ?». Moisesek bere iragana eta bekatuak ezagutzen ditu, eta ez da Jainkoak eskatzen dionaren inguruan duin sentitzen. Bigarrena ezintasun pertzepzioa da: bere burua «aho-baldar» ikusten du, eta zeregina aurrera eramateko behar diren ezaugarriak ez dituela pentsatzen du.

Eragozpen horien aurrean, Jainkoak Moisesi ematen dion erantzuna azpimarratu zuen Pagaldayk. Jainkoak ez dio bere gaitasunen zerrenda bat aurkezten, eta ez dituela gaitasun hobeenak ere esaten dio. Bere hitzematea zera da: «Ni zurekin egongo naiz».

Gako horretatik, birjina sagaratuak gogorarazi zuen Jainkoaren deia ez dagoela curriculum perfektu baten edo aparteko gaitasun batzuen mende, deitzen eta laguntzen duen Harenganako konfiantzaren mende baizik.

Bere osotasuna ematean aurkitzen duen bizitza

Hitzaldiaren amaieran, bizitzak berak zentzua izateko eta bere osotasuna lortzeko desio sakonaz galdetzeko gonbidapena egin zien María Pagaldayk bertaratutakoei.

Deiera, azaldu zuen, ezin da ulertu uko egite gisa bakarrik, baizik eta eskaintzen denean, bizitzak bere ugalkortasunik handiena lortzen duela deskubritzeko dei gisa. Emate hori ez da bakarrik norberaren indarretatik sortzen, baizik eta Jainkoarenganako konfiantzatik, eta baita bere deiari erantzuten dionaren ondoan egoteko promesatik.

Elizan bokazio ausart eta eskuzabalak sor daitezen, otoitza erdigunean jarriz amaitu zen ikasturteko lehen “Vocatio”; hau da, beldur, segurtasun falta eta norbere mugen gainetik Jaungoikoaren ahotsa entzuteko gai diren bokazioak.

Katedrala zeharkatu zuen sugarrak piztuta dagoen otoitz hori ekarri zen gogora ospakizunean zehar: pertsona bakoitzak zertara deitua dagoen jakin dezala, eta erantzuteko behar den konfiantza izan dezala. Moisesek sasi beroaren aurrean entzun zuen bezala, «Ni zurekin egongo naiz» esaten jarraitzen du Jainkoak.